Ben je ooit starstruck geweest over iemand op je werk? Dat je iemand tegen het lijf loopt bij het koffiezetapparaat op kantoor en denkt: holy shit, wij zijn nu collega’s?! Nou, ik kan je vertellen, op de VPRO gebeurt het me bijna elke dag.
Zoals ik in mijn vorige nieuwsbrief al zei, ben ik deze maand gestart als stagiaire bij VPRO Club Lees — maar in Hilversum heb ik niet alleen met mijn eigen redactie te maken. Eigenlijk zitten alle VPRO-programma’s in één grote gedeelde redactie, waardoor ik soms mensen van 3voor12, Dorst of OVT tegenkom, en de kantine delen we ook nog met HUMAN, BNNVARA en NTR. (Toen ik Nora Akachar daar zag lopen, moest ik heel hard mijn best doen om niet iets over Wie Is De Mol? te roepen.)
Daarnaast werken we bij Club Lees met een viertal ‘gezichten’ van het programma, en vorige week ontmoette ik twee van hen voor het eerst in het echt. Toen dat gebeurde, was ik niet zozeer starstruck, als wel ontzettend gecharmeerd. Ik was haast ondersteboven van het feit dat ze in het echt misschien nog wel leuker waren dan op beeld. Hoe de vaste redactie van Club Lees niet telkens wegzwijmelt in hun bijzijn — ik heb geen idee.
Nena’s werk-update
Goed, behalve aapjes kijken, heb ik ook daadwerkelijk werk verricht bij de VPRO. In de eerste week werd ik kort geïntroduceerd aan de mensen en de werkwijze; vrij snel daarna werd ik keihard aan het werk gezet. Instagram-posts maken met Adobe Illustrator, boeken lezen — heel veel boeken lezen — en artikelen schrijven. Met als hoogtepunt dit artikel over de ethiek van true crime, waarvoor ik sprak met criminologe Dr. Ras, maar ook zelf veel online research heb gedaan.
Dat artikel schreef ik naar aanleiding van het vijftiende Club Lees-boek, dat sinds deze week gratis te lezen is via de app: De terugkeer van Rachel Price, geschreven door Holly Jackson. Voordat we daaraan konden beginnen, hadden we een online meetup over het vorige boek: De hemel is altijd paars. Lees hier de recap, geschreven door mijzelf.
Substack-roundup
Het is bijna per ongeluk gebeurd, maar deze maand heb ik elke week een nieuw artikel gepost op mijn Substack. Ik vind het een fijn ritme, maar ik ga mezelf er niet op vastpinnen dat ik dit elke week zo blijf doen. Mentale gezondheid komt eerst. Maar toch: ik voelde me geïnspireerd, en ik heb drie artikelen gepubliceerd waar ik zeer tevreden over ben, met drie uiteenlopende onderwerpen. In het kort:
- Opgroeien met social media. Ik ben van de generatie die is opgegroeid met het internet, en kind was toen social media zelf nog in de kinderschoenen stond. Ik was naar de theatervoorstelling Terrible Influence van Dan & Phil geweest, die me aan het denken zette over mijn relatie tot apps zoals Instagram en Twitter; en hoe het nu verder moet.
- Waarom schrijven over cultuur als de wereld in brand staat? De wereld is nogal overweldigend op het moment; Donald Trump is weer president van de VS, we zitten in een klimaatcrisis én een wooncrisis, AfD is de tweede grootste partij geworden in Duitsland… En ik wil cultuurjournalist worden?! In dit stuk onderzoek ik waarom het tóch een goed idee is om dat te doen, ook al voelt het alsof ik de wereld er niet mee verbeter.
- Who the f*** is Jordan Fish? Binnenkort komt Mijn Haren Ruiken Naar Vuur uit, het nieuwe album van Nederpop-prinses S10. Deze plaat is gemaakt in samenwerking met een opmerkelijke producer: Jordan Fish, het Britse ex-bandlid van metalcore-band Bring Me The Horizon. Wie is deze man, en wat kunnen we verwachten van zijn sound?
Wil je meteen op de hoogte gehouden worden als ik een artikel plaats op Substack? Abonneer je dan hier!
Tips!
- Er is heel veel nieuwe muziek uitgekomen deze maand, en de beste tracks heb ik weer voor jullie gebundeld in een playlist. Daarin staan bijvoorbeeld nieuwe albums van Joost, Sam Fender en Squid, maar ook singles van Doechii, Macklemore, en Rusty Williams — de grootvader van Hayley Williams, de zangeres van Paramore.
- Ik ben aan het smullen van NPO Start de laatste tijd: er is een nieuw seizoen van Je Zal Het Maar Hebben; een nieuwe selectie Telefilms (waarover later meer); en een nieuw seizoen van Nachtdieren— het programma waarin Raven van Dorst spreekt met bijzondere mensen die nog wakker zijn na middernacht. Dit seizoen is bijzonder, want het speelt zich af in de Verenigde Staten. Het is een contrasterend beeld van überrijke mensen en daklozen; queers en MAGA-fanaten; jacht op wilde zwijnen en knuffelworkshops.
- Begin februari ben ik — eindelijk — naar de film Babygirlgeweest en het was fantastisch. Er is veel discours over de film, de meningen zijn sterk verdeeld, maar je moet hem gewoon gaan kijken om je eigen mening te vormen.
- Tot slot een boekentip: dat je de Club Lees-app moet downloaden staat buiten kijf, maar mocht je wat extra tijd over hebben, moet je echt Chlorinelezen. Deze Engelstalige literaire horror-roman van Jade Song gaat over een jong meisje dat er alles aan doet om een zeemeermin te worden. Het is een gruwelijk verhaal over opgroeien als jonge vrouw, wedstrijdzwemmen, vrouwenliefde en racisme. Het is mijn favoriete boek van 2025 tot nu toe. (Ik heb er een playlist bij gemaakt, gewoon omdat het kan.)
Dat was ‘m alweer voor deze maand! Bedankt voor het lezen. Als je dat nog niet gedaan hebt, abonneer je op mijn Substack. Dan krijg je elke maand een nieuwsbrief zoals deze in je inbox, en nog veel meer content! Je kunt ook mijn notes lezen, waarin ik korte hersenspinsels en tips deel. Ik zie je daar. 😉
