Recentelijk las ik een artikel waarin stond dat Sam Carter, de vocalist van Architects, graag eens zou willen samenwerken met Hayley Williams of Phoebe Bridgers. Als de release van hun nieuwe album nog niet genoeg hype genereerde voor de band, deed dit bericht dat wel, want wat een gigantisch contrast is er tussen Architects en … Lees verder Klimaatcrisisrock
***ENGLISH BELOW*** Aan het begin van vorig jaar schreef ik een recensie van het album dat Bring Me The Horizon toen net had uitgebracht: amo. Ik was onwennig over dat album, doch lovend, want ik vond het bewonderenswaardig dat de band zo durfde te experimenteren met genres en stijlen. Waarom ik amo vooral goed vond, … Lees verder Hersenspoeling
‘Vroeger’ (lees: max. 5 jaar geleden) toen ik nog volop in de emo-scene zat, luisterde ik heel veel naar Sleeping With Sirens, en dan vooral naar hun tweede album Let’s Cheers To This en hun derde Feel. Ik hield van de combinatie van gillende gitaren, schreeuwende vocalen en de hoge, melodieuze zang van Kellin Quinn. … Lees verder Make America Emo Again
Nostalgie is iets moois. Het is herinneren hoe het leven vroeger was, daar even bij stilstaan en genieten van hoeveel er is veranderd in die tijd. Ik ben misschien nog jong, maar ook ik voel die nostalgie als ik terugdenk aan vijf tot zeven jaar geleden. De afgelopen tijd ben ik ontzettend veel gegroeid, zo … Lees verder De BMTH-cult (TDML 2)
Ik moet iets bekennen: ik had tot voor kort nog nooit naar Slipknot geluisterd. Nou kun je van een schande spreken, want iedereen die zich ook maar een beetje een metalfan noemt moet toch naar Slipknot geluisterd hebben?! Nou moet ik wel zeggen dat ik mezelf nooit onder de 'metalheads' gerekend heb - enkel onder … Lees verder Het cirkeltje rond
Pinkpop 2019 komt steeds dichterbij en ik voel mijn toegangskaartje al in mijn broekzak branden. Ik kan niet wachten om de vijftigste editie van het festival te kunnen vieren. Daarom schrijf ik in de aanloop naar Pinkpop elke week een recensie van het meest recente album van één van de Pinkpop-acts. Deze week: Palaye Royale. … Lees verder Androgyne pop rock (PP19)
Pinkpop 2019 komt steeds dichterbij en ik voel mijn toegangskaartje al in mijn broekzak branden. Ik kan niet wachten om de vijftigste editie van het festival te kunnen vieren. Daarom schrijf ik in de aanloop naar Pinkpop elke week een recensie van het meest recente album van één van de Pinkpop-acts. En deze week zelfs … Lees verder Seks, drugs en hardrock (PP19)
Pinkpop bestaat dit jaar 50 jaar en dat moet gevierd worden. Daarom waren de verwachtingen ook hoog gespannen wat de line-up betreft, maar dat viel veel mensen een beetje tegen. De afgelopen jaren zijn we immers gewend geraakt aan gigantische headliners en misschien wel net zo geweldige acts eerder op de dag. Vorig jaar stonden … Lees verder 50 jaar Pinkpop: dit moet je zien
***ENGLISH BELOW*** De fans moeten zich er nu toch maar echt bij neerleggen: Bring Me The Horizon is geen metalcore band meer. Na de release van het album That's The Spirit in september 2015 kreeg de band al veel commentaar omdat het niet hard genoeg was, maar ook amo, dat gisteren is uitgebracht, klinkt in … Lees verder Bring Me The Experiment
Nena Veenstra 